10 Toes of the World

april 11, 2009

Unie voor het Middellandse Zeegebied

De Unie voor het Middellandse Zeegebied, of kortweg Mediterrane Unie, is een samenwerkingsverband tussen de Europese Unie, een aantal Noord-Afrikaanse landen en landen in het Midden-Oosten. Soms wordt ook de naam “Euromed” gebruikt. De Mediterrane Unie is op 13 juli 2008 opgericht in Parijs. Aan de unie nemen 43 landen deel, waaronder alle 27 EU-lidstaten, landen die deelnamen aan het Barcelona Proces en enkele landen die vallen onder het Europese Nabuurschapsbeleid. De Mediterrane Unie moet de economische, politieke, en culturele banden tussen de EU en haar ‘zuiderburen’ stimuleren.

Flag of the union for the Mediterranean

Mediterrane Vlag

Het oorspronkelijke idee achter de Mediterrane Unie is vergelijkbaar met dat van de Europese Unie. Uiteindelijk is de Mediterrane Unie niet meer geworden dan een uitgebreide versie van het al bestaande Barcelona Proces (samenwerking tussen de EU en het Middellandse Zeegebied), dat als belangrijk doel heeft het vergroten van de betrokkenheid van de EU in het gebied rond de Middellandse Zee, in het bijzonder het Midden-Oosten. Voordat de officiële oprichting plaatsvond, waren een aantal landen sceptisch over de bedoelingen van de Mediterrane Unie. Turkije vreesde bijvoorbeeld dat de Mediterrane Unie een alternatief zou vormen voor zijn toekomstige EU-lidmaatschap; Libië zag de oprichting als een ‘nieuw Romeins Rijk’. Het hoofdkwartier van de Mediterrane Unie zal in Barcelona gevestigd worden.

Mediterrane Unie

De Franse president Sarkozy speelde een belangrijke rol bij de totstandkoming van de Mediterrane Unie

Barcelona Proces

Aan het begin van de jaren 90 van de vorige eeuw is door de Europese Unie met de landen in het Middellandse-Zeegebied het initiatief genomen voor dit partnerschaps-proces. Het partnerschap werd een feit op de Conferentie van Barcelona van 27 en 28 november 1995, die werd bijgewoond door de ministers van Buitenlandse Zaken van de -toen- vijftien lidstaten van de Europese Unie en twaalf mediterrane landen, te weten: Algerije, Cyprus, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Malta, Marokko, de Palestijnse Autoriteit, Syrië, Tunesië en Turkije.

Op de Conferentie van Barcelona is de basis gelegd voor een proces dat bedoeld is om de dialoog tussen de EU en haar partners in het Middellandse Zeegebied te bevorderen. Op de bijeenkomst is door de 27 betrokken landen een verklaring aangenomen waarin de doelstellingen van de samenwerking worden verwoord. Deze doelstellingen zijn op te splitsen in drie deelterreinen:

  • 1.
    een politiek en veiligheidsaspect met het oog op de totstandbrenging van een gemeenschappelijke ruimte van vrede en stabiliteit
  • 2.
    een economisch en financieel aspect teneinde de welvaart in beide delen van de Euromed-regio te versterken
  • 3.
    een sociaal-cultureel aspect, dat vooral gericht is op de bevordering van het begrip tussen de verschillende culturen.

Het Euro-mediterrane samenwerkingsverband wordt verder gekenmerkt door twee elkaar aanvullende strategieën:

  • samenwerking met afzonderlijke landen : de Europese Unie onderhoudt een aantal relaties met de Euromed-partners afzonderlijk, met name in de vorm van associatie-akkoorden
  • regionale samenwerking met de mediterrane partners als geheel, met name op politiek, economisch en cultureel gebied.

De Euromediterrane samenwerking werd hoofdzakelijk gefinancierd uit het MEDA-programma. Voor de eerste vijf jaar (1995-1999) was hiervoor een bedrag uitgetrokken van bijna 3,5 miljard euro. Voor de periode 2000-2006 was dit bedrag gestegen naar bijna 5,3 miljard. Deze gelden werden voor het overgrote deel geïnvesteerd in samenwerkingsprogramma’s, -projecten en andere ondersteunende activiteiten. Daar bovenop is vanaf 1995 door de Europese Investeringsbank een bedrag van ruim 11 miljard euro aan leningen beschikbaar gesteld voor ontwikkelingsactiviteiten in de regio.

De dialoog tussen de Europese en de mediterrane partners vindt onder meer plaats in de zogenaamde Euromediterrane Parlementaire Vergadering, die op 22 maart 2004 in Athene is ingesteld. Deze vergadering bestaat uit 240 leden: 120 uit de mediterrane partnerlanden en 120 uit de EU (waarvan 75 uit de nationale parlementen en 45 uit het Europees Parlement).

Mediterrane Unie

De Mediterrane Unie bouwt voort op de Barcelona-verklaring . De Mediterrane Unie heeft zes concrete initiatieven gelanceerd waaraan de lidstaten op vrijwillige basis kunnen deelnemen:

  • 1.
    het opruimen van de zeeën en stranden van het Middellandse Zeegebied
  • 2.
    de aanleg van snelwegen en van zeeroutes tussen havens
  • 3.
    samenwerking bij natuurrampen
  • 4.
    de ontwikkeling van zonne-energie
  • 5.
    de oprichting van een Universiteit in Slovenië waaraan alle mediterrane landen deelnemen
  • 6.
    investeringen in het bedrijfsleven

Daarnaast hebben de leden van de unie aangegeven meer te willen samenwerken op het gebied van voedselvoorziening, onderwijs en gezondheidszorg. Ook is het belang van water onderkend.

Argumenten in de discussie

Hieronder staan een aantal veel gehoorde argumenten, waarbij bijna altijd wel kanttekeningen te maken zijn. Dat maakt de discussie boeiend, maar een oordeel niet eenvoudiger. Europa is wikken en wegen.

  • De Mediterrane Unie bevordert de dialoog tussen de EU en de mediterrane partners

    In de strijd tegen vreemdelingenhaat, racisme en discriminatie is de relatie met de mediterrane regio van essentieel belang. Bovendien bevordert het de vrede, stabiliteit, veiligheid en welvaart in de regio, en in de wereld. Met het oog op grensoverschrijdende vraagstukken zoals terrorisme, klimaatverandering, globalisering en de energievoorziening, zijn goede internationale betrekkingen en internationale samenwerking van essentieel belang.

  • De Mediterrane Unie versterkt de economische en politieke samenwerking tussen beide regio’s

    Beide partners hebben baat bij handel drijven en investeringen. Ook in de strijd tegen het terrorisme en het voorkomen van terrorisme speelt de Mediterrane Unie een belangrijke rol. Samenwerking op dit terrein en op dat van illegale immigratie maakt Europa, Noord Afrika en het Midden Oosten veiliger. Bovendien speelt de EU een belangrijke en positieve rol in de conflicten in het Midden Oosten.

  • De Mediterrane Unie legt de basis voor mogelijke toetreding tot de EU van landen uit de mediterrane regio

    De Europese Unie is de laatste jaren aanzienlijk uitgebreid en dat maakt samenwerking en besluitvorming een stuk ingewikkelder. In Noord-Afrika en het Midden-Oosten zijn er andere waarden en normen. Dit vormt een bedreiging voor de christelijke normen en waarden van Europa. Bovendien gaat het om landen waarin mensenrechten en de vrije meningsuiting niet worden beschermd. Deze zijn bij uitstek de fundamentele uitgangspunten van de Unie.

  • De Mediterrane Unie vergt grote financiële offers van de EU

    Het geld dat voor de Mediterrane Unie wordt vrijgemaakt kan beter voor andere projecten, zoals regionale ontwikkeling, of ten behoeve van projecten binnen de EU zelf, worden gebruikt. Met de toetreding van de landen uit het voormalige Oostblok heeft de EU veel geld nodig voor projecten binnen de eigen grenzen.

Bron: Europa NU

1 reactie »

  1. […] Wat zijn de verdere belangen en samenwerkingen van de EU met bijvoorbeeld de Noord Amerikaanse Unie (NAU), waarvan bijna niemand afweet omdat alles geheim wordt gehouden. En de betrekkingen met de Unie voor het Middellandse Zeegebied? […]

    Pingback door Europese Unie vindt vele partners in andere Unies « 10 Toes of the World — juni 16, 2009 @ 23:09 | Beantwoorden


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers op de volgende wijze: